عماد الدين حسن بن علي الطبري (مترجم: عبد الملك بن اسحاق بن فتحان واعظ قمى)
مقدمه 65
فضائل اهل بيت رسول (ص) و مناقب اولاد بتول (ع) (فارسى)
عرب اقامت داشته اند چنين بر مى آيد كه او قسمتى از تحصيلات خود را در آن نقاط به پايان برده است . نيز دكتر مدرسى در باره شاگردان وى مى نويسد : او خود چنان كه افندى مى نويسد شاگردانى فاضل داشته است . در آغاز رساله شرح مسأله نهبيه او مى بينيم كه آن را به خواهش عده اى از برادران و جمعى از خواص دوستان نگاشته ( نسخه ش 1231 مجموعه طباطبايى مجلس ، ص 150 ، سطر 4 ) كه على الرسم بايد مقصود شاگردان و حاضران درس او باشد . فرزندش علاءالدين فتح الله و نواده اش وجيه الدين عبدالله از اين گروهند و هر دو از وى روايت مى كنند . جز آن كه افندى در قصبه دهخوارقان تبريز اجازه اى از براى شاگرد ديگرش زين الدين على در پايان نسخه اى از قواعد علامه ديده است . آن اجازه مورخ 24 محرم سال 851 است . در آنجا نامش چنين آمده : كتبه اضعف عباد الله تعالى و أحوجهم الى عفوه و غفرانه و احسانه عبدالملك بن اسحاق بن عبدالملك القمى مولدا و نجارا [ اصلا و حسباً ] ، القاسانى مسكناً و داراً ، غفر الله له و لوالديه و لجميع المؤمنين و المؤمنات ، و صلّى الله على خير خلقه محمد و آله و عترته . اما آثارش : آقاى مدرّسى مى نويسد : در مجموعه شماره 1231 طباطبائى كتابخانه مجلس شوراى ملى تهران رسالهاى از او در شرح مسأله نهبيه از مسائل كتاب ارث قواعد علامه هست ( 152 150 ) كه وى آن را چنان كه گذشت به خواهش عده اى از برداران و خواص دوستان در آغاز ذيحجه سال 838 نگاشته و از آن بر مى آيد كه او به علم حساب و رياضيات دانايى و آشنايى داشته است . ( خاندان فتحان : 15 ) آقاى مدرسى متن كامل اين رساله را به صورت عكسى در پايان رساله خويش چاپ كرده اند . وى در پايان رساله نامش را عبدالملك بن اسحاق بن عبدالملك بن فتحان قمى مى نامد . نسخه اى هم در فهرست مجلد ( ج 2 / 23 ، ص 820 ) معرفى شده است . آقاى مدرسى مى افزايد : جز اين در آغاز نسخه اى از ايضاح فخرالمحققين